حرکت آزادیبخش ایران شمالی


+  

 

آیا آمریکا در صدد تغییر حکومت باکو است؟

 

رسول اردبیلی

 

در آستانة انتخابات ریاست جمهوری ایران شمالی ( جمهوری آذربایجان) که در آبان ماه 1387 ( اکتبر 2008) برگزار خواهد شد، سفیر آمریکا در باکو اعلام کرد که واشنگتن مبلغ سه میلیون دلار برای این موضوع اختصاص داده است.

کسانی که با فضای سیاسی ایران شمالی آشنایی دارند، می‌دانند که مبلغ اختصاص داده شده از سوی آمریکا جهت تأمین هزینه‌های احزاب افراطی غربگرا مانند جبهة خلق، مساوات و ... تشکلها و نشریات آمریکا‌گرا درنظر گرفته شده است تا بتوانند فشارهایی بر حزب حاکم ( حزب آذربایجان نوین) وارد کنند.

در انتخابات گذشتة ریاست جمهوری ایران شمالی نیز، دولت آمریکا تلاشهایی برای ایجاد «‌انقلاب مخملی» و تغییر حاکمیت در باکو انجام داد. سفیر وقت آمریکا در باکو به شهرهای متعدد سفر و با غربگرایان افراطی و مخالف الهام علی‌اف جلسات محرمانه برپا کرد. جریان غربگرایان مخالف حاکمیت ( جبهة خلق، مساوات و ...) نیز تظاهراتهایی را در باکو برپا کرد که به شدت توسط حاکمیت سرکوب شد.

دو تن از وزرای الهام‌علی‌اف ( فرهاد علی‌اف وزیر توسعة اقتصادی و علی انسان‌اوف وزیر بهداشت) نیز دستگیر شدند و با گذشت پنج سال همچنان زندانی هستند. دولت باکو اعلام کرد که این وزیران به اتهام دریافت رشوه و تلاش برای انجام کودتا دستگیر شده‌اند. علت اصلی دستگیری وزیران یاد شده، همکاری با آمریکا جهت سرنگونی حکومت الهام‌علی‌اف بود.

در انتخابات ریاست جمهوری گذشته، دولت باکو در قبال « سیاست انقلاب مخملی آمریکا» اقدامهای مختلفی انجام داد:

1ـ تلاش برای جلب رضایت آمریکا، تأمین درخواستهای این کشور در حوزه‌های متعدد اقتصادی، سیاسی و امنیتی و نظامی ( بخصوص علیه ایران)

2ـ گسترش روابط با اسراییل و کانونهای صهیونیستی در آمریکا

3ـ تلاش برای نزدیکی بیشتر به مسکو

4ـ ارسال این پیام به امریکا که اگر حکومت الهام علی‌اف سقوط کند، اسلامگرایان ، حکومت را در دست خواهند گرفت.

5ـ سرکوب و دستگیری گستردة غربگرایان و احزاب مورد حمایت آمریکا که آشکارا با الهام‌علی‌اف مخالفت می‌کنند

دولت باکو با انجام اقدامات یاد شده کوشید تا ازسقوط خود و تحقق « کودتای مخملی» جلوگیری کند و الهام‌علی اف  توانست، صندلی ریاست جمهوری را که پدرش به علت مرگ آن را رها کرده بود، به چنگ آورد. آگاهان سیاسی باکو در همان زمان معتقد بودند که آمریکا تصمیم قطعی برای تغییر حکومت باکو نگرفته است. بلکه می‌خواهد با اعمال فشارهایی این پیام را به الهام‌علی‌اف ابلاغ کند که هرگونه کم‌کاری در همکاری با آمریکا می‌تواند عواقب وخیمی برای وی به دنبال داشته باشد و الهام‌علی‌اف نیز این پیام را به خوبی درک کرد...

طی چند ماه گذشته نیز دو پیام از سوی دولت باکو به آمریکا ارسال شد . محمل این پیامها دستگیری مسووول امنیتی فرودگاه به اتهام همکاری با روسیه، و دستگیری عده‌ای از جوانان مذهبی به اتهام همکاری با ایران بود. در آستانة انتخابات ریاست جمهوری، دولت باکو این پیامها را به آمریکا ارسال کرد تا واشنگتن مطمئن شود که باکو با نفوذ ایران و روسیه مقابله می‌کند و آمریکا نباید در وفاداری الهام‌علی‌اف شک و تردیدی به خود راه دهد.

به دنبال این اقدامات و پس از اعلام سفیر آمریکا در باکو مبنی بر اختصاص سه میلیون دلار جهت برگزاری دمکراتیک‌تر انتخابات، «‌رامیز مهدی‌اف» رییس نهاد ریاست جمهوری باکو که از اعضای شاخص تیم الهام‌علی‌اف می‌باشد، به دخالت آمریکا درامور داخلی باکو اعتراض کرد. این نخستین بار بود که یک مقام باکو از دخالت آمریکا درامور داخلی ایران شمالی سخن گفت، در حالی که دخالت آمریکا در امور داخلی ایران شمالی طی پانزده سال حکومت حیدرعلی‌اف و فرزندش به صورت مستمر ادامه داشته است، از جملة‌ این دخالت‌ها، حضور نیروهای نظامی آمریکا در ایران شمالی  در جریان حمله به افغانستان و عراق، ایجاد زندان مخفی در باکو، تغییر مسیر خط لولة باکو ـ جیهان از ایران به گرجستان، ایجاد مراکز راداری و رادیویی جاسوسی ، حمایت مالی و سیاسی از احزاب افراطی غربگرا، ایجاد پایگاه برای هواپیماهای آمریکا و حتی رأی منفی به تمامیت ارضی ایران شمالی می‌باشد که این اقدام ( رأی منفی به تمامیت ارضی) به معنای به رسمیت شناختن جمهوری قره‌باغ است. مسأله مهم در تحلیل اعتراض « رامیز مهدیآف» به آمریکا پس از اختصاص سه میلیون دلار از سوی واشنگتن برای حمایت از احزاب آمریکا‌گرای باکو، این است که حمایت آمریکا از مخالفان حکومت الهام‌علی‌اف به اندازة رأی منفی آمریکا در سازمان ملل به تمامیت ارضی ایران شمالی برای دولت باکو اهمیت ندارد! و از این گذشته، به نظر می‌رسد که اعتراض رامیز مهدی‌اف به آمریکا، ناشی از آن است که دولت باکو از ناحیة مخالفان احساس خطر کرده است.

با همة این احوال به نظر می‌رسد، آمریکا به شدت دوست دارد که مدل گرجستان را در ایران شمالی نیز اجرا کند. چرا که از نگاه آمریکا دولت باکو هنوز به قدر کفایت آمریکایی نشده و بیش از این نیز ظرفیت آمریکایی شدن ندارد. پیاده شدن مدل گرجستان در ایران شمالی به این معناست که در باکو نیز مانند تفلیس یکی از تربیت‌شده‌های مکتب سیاسی آمریکا ( شخصی مانند ساکاشویلی) قدرت را در دست گیرد. الهام‌علی‌اف، تربیت شده مکتب سیاسی کمونیسم و شوروی است، سالهای زیادی از عمرش را در روسیه گذرانده و دلبستگی‌های معینی به روسیه دارد. از لحاظ گسترش ناتو نیز، اگرچه دولت الهام‌علی‌اف همکاریهای مشخصی با ناتو دارد، اما ناتو پیش از تغییر علی‌اف، باکو را به عضویت خود نمی‌پذیرد و این برای برنامه‌های آیندة ناتو خسارتبار است. در رقابت و کشمکش میان آمریکا و روسیه، دولت کنونی باکو نمی‌تواند انتظارات آمریکا را برآورده سازد، چرا که این دولت علی‌رغم همکاریهای گسترده با آمریکا و صهیونیسم جهانی، تمایل ساختاری به روسیه دارد و تاکنون نیز باکو از هرگونه درگیری سیاسی با مسکو اجتناب کرده است.

به نظر می‌رسد، انتظارات آمریکا دربارة همکاری علیه ایران تا حدود زیادی از سوی باکو برآورده شده است.چرا که مردم ایران شمالی شیعه و دارای پیوندهای تاریخی مذهبی و فرهنگی با ایران هستند و دولت باکو که یک دولت لاییک ( دولت دنیوی در اصطلاح سیاسی باکو )می باشد از گرایش مردم به ایران به شدت نگران است . با این حال اعتقاد کارشناسان سیاسی محافل مختلف در باکو بر این است که ایران و روسیه از تغییر دولت در باکو استقبال نمی‌کنند. روسیه دلایل زیادی برای تلاش جهت ابقای دولت الهام‌علی‌اف دارد و ایران نیز نگران به قدرت رسیدن آمریکاگرایان افراطی است که حاضرند برای مبارزه با ایران حتی با ارمنستان نیز تعامل داشته باشند، چه رسد به همکاری با اسراییل و آمریکا. آمریکاگرایان افراطی باکو که چهرة شاخص آنها ابوالفضل ایلچی‌بیگ بود، پیش از حیدرعلی‌اف مدت یک سال قدرت را در باکو به دست گرفتند و در حالی که هر روز بخشی از کشور را در جنگ قره‌باغ از دست می‌‌دادند، آشکارا از آمریکا و اسراییل برای تجزیة ایران کمک می‌خواستند. این گروه به دلیل آشفتگی‌ها و جنگ داخلی که درمدت یک سال حکومت خود ایجاد کرد و در دوره حکومت آنها، استقلال‌طلبان ارمنی موفق به جدایی از کشور شدند، در بین مردم ایران شمالی جایگاه و پایگاه چشمگیری ندارند، و آمریکا نیز نمی‌تواند به موفقیت‌ این گروه در اجرای کودتای مخملی امید داشته باشد...

نتیجه اینکه آمریکا، بی‌هیچ تردیدی به دنبال تغییر حکومت باکو است. اما شتاب چندانی برای این کار ندارد. و یا در حقیقت هنوز شرایط و ابراز لازم برای سرنگونی حکومت الهام‌علی‌اف فراهم نشده و زمان این کار فرا نرسیده است.

آمریکا طی سالهای گذشته به گسترش نفوذ سیاسی، امنیتی ـ اطلاعاتی و تبلیغاتی خود در ایران شمالی پرداخته و در این راستا از همکاری دولت و احزاب غربگرای مخالف دولت نیز بهره جسته است. در بستر فراهم شده برای نفوذ در ایران شمالی، آمریکا طی سالهای اخیر صدها تن از نخبگان و فعالان سیاسی، دانشجویان، روزنامه‌نگاران و ناراضیان ایران شمالی را در مسیر سازماندهی شدن برای اجرای « هدف آینده» قرار داده است. طی سالهای گذشته صدها تن از دانشجویان و حتی دانش‌آموزان، روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی از مناطق مختلف باکو، گنجه، لنکران و ... با امکانات واشنگتن به آمریکا اعزام شده و تحت آموزش و سازماندهی قرار گرفته‌اند. جریانی که آمریکا بدینگونه در ایران شمالی ایجاد می‌کند، اصیل‌ترین جریان آمریکاگرا می‌باشد. دهها تن از افراد بازگشته از آمریکا به کار در درون دولت، ایجاد تشکلهای خصوصی، فعالیت‌های رسانه‌ای و حتی تشکیل سازمانهایی مانند « فارغ‌التحصیلان آمریکا» می‌پردازند. پیش‌بینی درست این است که آمریکا در نظر دارد، این گروه را در باکو به قدرت برساند. البته از همکاری احزاب غربگرا و پان‌ترکیستی مانند جبهة خلق و مساوات و حتی مسوولان دولتی نیز در راستای به قدرت رسیدن این گروه استفاده می‌شود، برای ایجاد و سازماندهی این گروه آمریکاگرا بیشتر از امکانات و همکاریهای دولت باکو استفاده شده است. این گروه در صورت رسیدن به قدرت می‌تواند انتظارات آمریکا را به صورت کامل برآورده کند.

 

نویسنده : حرکت آزادیبخش ایران شمالی ; ساعت ٢:٤٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۳/٢۱
    پيام هاي ديگران()   لینک