حرکت آزادیبخش ایران شمالی


+ رژیم باکو و حمایت از اشغالگری

 

مصاحبه سفیر ایران در باکو ، مساله قره باغ

و حمایت دولت باکو از اشغالگران

آقای ناصر حمیدی زارع سفیر کشورمان در باکو در یک کنفرانس مطبوعاتی در تاریخ 27/2/87 با خبرنگاران باکو در پاسخ به سوال خبرنگاران مبنی بر رفتار دو گانه ایران با اشغالگری اسراییل در فلسطین و اشغالگری ارمنستان در قره باغ اظهارات جالبی مطرح کرده است که می توان گفت با یک تیر دو نشان را در سینه سیاست خارجی کشورمان در قفقاز هدف گرفته است . بخش هایی از اظهارات وی می تواند روابط ایران با ارمنستان را دچار تنش کند و بخش هایی نیز روابط با دولت باکو را.

آقای سفیر در حالی که در بخش هایی از صحبت های اولیه خود سخن از یک اشغالگری بزرگ یعنی اشغال فلطسین و تاسیس کشور اسراییل به میان آورده است بعد از طرح سوال از سوی خبرنگار آذری نمونه فلسطین را بر خلاف اشغال اراضی ایران شمالی ( جمهوری آذربایجان ) ، نه اشغالگری بلکه غصب می نامد . این البته یک تناقض درونی در اظهارات وی محسوب می شود. اما آنجا که وی در برابر چالشگری خبرنگاران قرار می گیرد وضعیت قره باغ را نیز مثل فلسطین می نامد  و حتی خود اشاره می کند که این گونه اظهارات وی همواره حساسیت و اعتراض ارمنستان را باعث شده است !!. بدین ترتیب وی آگاهانه بهانه ای برای ایجاد حساسیت و بی اعتمادی در روابط دو جانبه ایران با ارمنستان فراهم می کند. کاسه داغ تر از آش که معروف است همین است . شاید او تاثیر بر افکار عمومی ایران شمالی را مد نظر دارد اما به نظر می رسد این گونه بیان مواضع کاملا ناشیانه و غیر ضروری است. امری که هیچ کشوری تاکنون به این گونه بیان اقدام نکرده است حتی خود آذریها.

او همچنین بی آنکه واقعا ضرورتی وجود داشته باشد،  صحبت از مواضع رییس دولت باکو ( الهام علی اف ) به میان می کشد که اگر اراضی اشغالی از طریق مذاکره و روشهای صلح آمیز حل نشود ، باکو توسل به اقدام نظامی را حق خود میداند و در ادامه به گونه ای سخن می گوید که ایران از این موضع  الهام علی اف  حمایت می کند و بلکه در کنار دولت باکو خواهد بود. این بخش از اظهارات نیز می تواند به روابط ایران و ارمنستان زیان آور باشد.

عجایب اظهارات آقای زارع هنوز باقی است. آقای زارع در برابر نتیجه گیری یک خبرنگار از اظهارات وی مبنی بر اینکه ایران خود دچار استاندارد دو گانه است و در برابر دو نوع اشغاگری دو نوع رفتار متفاوت و متناقض در پیش گرفته است ، اشغال فلسطین را غصب و اشغال اراضی ایران شمالی  از سوی ارمنستان را اشغالگری می نامد و به گونه ای سخن می گوید که خبرنگار باکویی می گوید :آقای زارع! به نظر می آید که شما منتظرید تا ارمنستان تمام خاک ایران شمالی را اشغال کند تا در آن صورت شما از حمایت ارمنستان دست بردارید. اگر چه مواضع ضد ایرانی برخی رسانه ها و مطبوعات غربگرا و ضد اسلامی باکو بر همه مبرهن است اما  بیان سفیر به گونه ای است که همین را القا می کند. این مساله اگر چه از سوی رسانه های باکو با سکوت برگزار شد و البته آنان در چارچوب منافع خودشان درست عمل کردند ، اما نباید به آسانی از کنار این مساله گذشت زیرا این گونه اظهارت به شدت مستعد سو استفاده دشمنان می باشد .

 این بخش از اظهارات سفیر هم اظهاراتی خطرناک و هشداردهنده است آنجا که وی بی آنکه نیازی باشد و چنانکه روزنامه ینی مساوات گفته است بی آنکه ارتباطی به موضوع کنفرانس مطبوعاتی داشته باشد ، با اشاره به یک مذاکره صورت گرفته با الهام علی اف میگوید  :  « الهام علی اف در آن ملاقات گفته است برخی رییس جمهورها خود را رییس دنیا تصور می کنند و می خواهند بین دولت و ملت ما اختلاف افکنی کنند. این شیوه شیوه نامناسب است . »چنانکه خضر ابراهیم سخنگوی وزارت خارجه باکو گفته است طرح محتوای ملاقات در مطبوعات خلاق عرف دیپلماتیک است . آقای سفیر با هر نیتی این کار را کرده باشد ، باید در نظر داشته باشد این گونه رفتارها می تواند موجبات ایجاد بی اعتمادی را فراهم کند.

نکته دیگر آنکه سفیر کشورمان در بیان مواضع خود در مورد محموله نیروگاه بوشهر که در گمرک متوقف شده بود همان موضع قبلی خود را تکرار می کند که این یک بحث تکنیکی و گمرکی است . احتمالا آقای سفیر اطلاع نداشته است که اخیرا در باره ادامه انتقال تجهیزات لازم برای نیروگاه بوشهر از مسیر ایران شمالی دو اظهار نظر متفات از سوی طرفهای روسی و ‌آذری اعلام شده است. آقای کاراسنی از مقامات روسی بعد از ملاقاتش در وزارت خارجه باکو اعلام کرده بود که با باکو برای ادامه ارسال تجهیزات نیروگاه بوشهر توافقاتی انجام شده است. در حالی بلافاصله بعد از آن خضر ابراهیم با تکذیب وجود هر نوع توافق اظهار داشت این یک موضوع توافقی نیست و هر محموله صرفا باید بر اساس مقررات دولت باکو و قوانین بین المللی می ترانزیت شود. نوع موضع گیری  آقای زارع در این مقطع نوعی همراهی با موضع دولت باکو قلمداد خواهد شد. امری که ممکن است اتفاقات احتمالی در آینده مطابقت آن را با منافع کشورمان  زیر سوال ببرد.

اما درباره تبلیغات دایمی دولت و رسانه های ضد ایرانی باکو درباره روابط حسنه ایران با کشور همسایه ارمنستان پاسخهای روشنی وجود دارد که سفیر محترم میتواند آنها رادریابد وبدون ابتلا به انفعال و با نگاه به عزت و سرافرازی ملت بزرگ ایران  با زبان دیپلماسی به مقامات و رسانه های باکو تحویل دهد  :

 

1 -  موضوع مقایسه اسراییل و ارمنستان اساسا درست نیست . اسراییل دولتی جعلی و تحمیلی است که در سرزمین فلسطین تشکیل شده و جمهوری اسلامی اساسا  کشوری به نام اسراییل را به رسمیت نمیشناسد. در حالی که ارمنستان کشوری است که نه تنها جمهوری اسلامی بلکه دولت باکو نیز آن را به رسمیت میشناسد.

نه تنها ایران بلکه بسیاری از کشورهای اسلامی نیز با اسراییل روابط سیاسی و رسمی ندارند .

2- در هیچ یک از قوانین بین المللی و حتی قوانین دولت باکو که مقامات باکو همواره بدانها استناد میکنند ، روابط با کشوری که بخشی از خاک کشور همسایه را  اشغال کرده تحریم نشده است .

3- اگر بپذیریم که روابط با اشغالگر بسیار بسیار بد و غیرقابل قبول است ، چرا دولت باکو با کشور جعلی اسراییل و دولت امریکا که دو کشور افغانستان و عراق را اشغال کرده ( کهقره باغ از نظر مساحت در مقابل این کشورها بخش کوچکی است ) روابط گسترده و استراتژیک دارد و بخش اعظم سوخت مورد نیاز اسراییل را تامین میکند؟

4- علاوه بر روابط دولت باکو با اشغالگران ، این دولت در حمله امریکا به افغانستان و عراق کمال همکاری نظامی را انجام داده است و هم اکنون عده ای از نیروهای ارتش باکو در عراق تحت فرماندهی امریکاییها مشغول خدمت هستند . آیا حضور نیروهای نظامی باکو در عراق اشغالگری نیست ؟

 

5- نه تنها ایران ، بلکه کشورهایی که با دولت باکو با انها روابط بسیار گسترده تر نظامی ، اقتصادی و سیاسی دارد مانند روسیه ، امریکا ، فرانسه ، انگلستان و... با ارمنستان ارتباطات گسترده ای از ایران دارند ، چرا دولت باکو و رسانه های امریکایی – صهیونیستی باکو فقط با دستاویز روابط تهران – باکو علیه ایران تبلیغات میکنند ؟

6- بخش اعظم روابط غیر دولتی ایران با ارمنستان توسط تجار و بازرگانان آذربایجان ایران انجام میگیرد و این حاکی از آن است که اذربایجانیهای ایران تمایل بیشتری به روابط اقتصادی با ارمنستان دارند.

7- اگر حقیقتا دولت باکو خواستار عدم رابطه کشورها و از جمله ایران با کشورهای اشغالگر و از جمله ارمنستان است ، بایستی نخست روابط خود را با اسراییل و امریکا قطع کند . در اینصورت اگر ایران نیز روابط خود را با ارمنستان ادامه داد ، آنگاه دولت باکو طلبکار شود .!

8 – طبق قوانین بین المللی که دولت باکو خود را طرفدار اجرای این قوانین معرفی میکند ، هیچ دولتی حق دخالت در امور داخلی کشورهای دیگر را ندارد . از این جهت مواضع دولت باکو و یا مطبوعات امریکایی – صهیونیستی و ضد اسلامی آن درباره رابطه ایران با ارمنستان حرفهایی گزاف و غیرقانونی است .

9- دولت باکو پرونده قره باغ را به گروه مینسک سپرده است و کشورهای عضو این گروه بایستی قره باغ را آزاد کنند . دولت باکو هرگز از ایران به طور رسمی برای حل مناقشه قره باغ کمک نخواسته است . زیرا امریکا این اجازه را نمیدهد !

10 – اگر مساله قره باغ و استقلال آن واقعا برای دولت باکو اهمیت دارد ، چرا تاکنون در قبال  فعالیت دفتر نمایندگی جمهوری قره باغ در امریکا و کمکهای مالی مستقیم امریکا به دولت قره باغ ذلیلانه سکوت کرده است ؟

11- اخیرا  در سازمان ملل دولت امریکا به تمامیت ارضی ایران شمالی ( جمهوری آذربایجان ) رای منفی و اسرایل نیز رای ممتنع داد ، به عبارت دیگر امریکا و اسراییل قره باغ را جزو ایران شمالی ( جمهوری آذربایجان ) نمیدانند . در حالی که ایران به تمامیت ارضی ایران شمالی رای مثبت داد . در این حال دولت و رسانه های وابسته و غیر مستقل باکو به جای تبلیغات علیه امریکا و اسراییل علیه ایران تبلیغات میکنند  و برای اسراییل در باکو باغ دوستی و خیابان دوستی ایجاد میکنند !

12- ایران تاکنون در قبال اقدامات خام و سخیف دولت باکو علیه تمامیت ارضی ایران از جمله روابط دایمی دولت باکو با محافل و گروههای تجزیه طلب ( چه در باکو و چه در سایر کشورها ) خویشتنداری نشان داده است . در حالی که دولت باکو با تجزیه طلبان و مخالفان تمامیت ارضی ایران ارتباط گسترده دارد ( دومین کنگره به اصطلاح آذری های جهان در اسفند 84 با حضور الهام علی اف و تجزیه طلبان ضد ایرانی تنها یک نمونه آشکار است ) انتظار دولت باکو یا رسانه های وابسته از ایران برای کاهش روابط با ارمنستان ایده ای کودکانه و خام است . در ایران  کارشناسان سیاسی بر این باورند که برای مقابله به مثل با دولت باکو که از تجزیه طلبان ضد ایرانی حمایت میکند ، دولت ایران بایستی با دولت قره باغ رابط برقرار کند و همانگونه که تجزیه طلبان ضد ایرانی در باکو دفتر دارند ، استقلال طلبان قره باغ نیز بایستی در تهران دفتر نمایندگی داشته باشند.

محسن مهر آیین

منابع:

خبرگزاری ایرنا ، سایت های اینترنتی روزنامه های 525 ، خبرگزاری آپا ، سایت اینترنتی آینس پرس وروزنامه ینی مساوات  باکو

نویسنده : حرکت آزادیبخش ایران شمالی ; ساعت ۸:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۳/۱٠
    پيام هاي ديگران()   لینک