حرکت آزادیبخش ایران شمالی


+  

حرکت آزادیبخش ایران شمالی

نگاهی به وضعیت موجود سیاسی و نحوه فعالیت حرکت اسلامی در ایران شمالی

 

نظامهای توتالیتر، تک حزبی و تکصدائی بودن را بعنوان الگوئی برتر گزیده و به هیچ گروه و اندیشه سیاسی-اجتماعی اجازه حضور در عرصه عمومی قدرت را نمی دهند. چنین نظامهائی دوست دارند در جامعه تنها یک صدا حاکم باشد و هر جا که می روند انعکاس صدای آنها گوش اجتماع را پر کند. نظامهای مبتنی بر تک حزبی با ذره بینهای بزرگ امنیتی بر هر نوع اندیشه و طیف سیاسی می نگرند. فضائی درست می کنند که همه جا پر از مه باشد تا در چنین فضائی هیچ چشم بینائی دیگری را نبیند. در چنین فضائی که در آن از شفافیت خبری نیست، هر کس، گروه و طیفی می تواند ادعاهای بزرگ کند بدون آنکه مچبور به پاسخگوئی در برابر ملت باشد. فضای سیاسی کنونی آذربایجان نیز در واقع مه آلود و در زیر ذره بینهای بزرگ امنیتی قرار دارد. نیروهائی که دوست دارند با نگرشی واقع بینانه تحولات بنیادین به نفع ملت ایجاد کنند قابل تمییز از نیروهائی که با دست آویز قرار دادن سمبل های ملی به ظاهر به فکر آزادی ملت خود هستند، قابل تشخیص نمی باشد. فضای سیاسی ایران شمالی ( جمهوری جعلی و نوپای آذربایجان ) نیازمند شفافیتی بیشتر در شناسائی چهره واقعی گروه حاکم بر ایران شمالی است. و صد البته که حاکمیت بسته فعلی هرگز این اجازه را که دوباره شفافیت به عرصه سیاسی ایران شمالی برگردد، نخواهد داد.

نظام های توسعه یافته و پایدار مانند نظام جمهوری اسلامی در ایران که از حمایت گسترده مردمی برخوردار است ، مرهون ایده های روشنفکرانی است که با گذشتن از منافع فردی به منافع ملی اندیشیده و در این چارچوب الگوهای متنوعی برای حیات اجتماعی تر سیم می کنند و در چنین فضایی مردم از نظام حمایت میکند . علی رغم اینکه نظام کنونی ایران حدود سی سال با چالشهای طرح ریزی شده از سوی آمریکا و دولتهای دست نشانده منطقه  روبرو است  ف نه تنها موجودیت نظام و تمامیت ارضی کشور را حفظ کرده بلکه روزبه روز قدرت منطقه ای ایران و تاثیرگذاری آن بر معادلات جهانی افزایش می یابد. فضای سیاسی ایران شمالی نیازمند روشنفکرانی است که با نگرشی ملی، رویکردی دمکراتیک و برخوردی همراه با تساهل و تسامح و دیگر پذیری زمینه رابرای توسعه همه جانبه و تغییر حکومت آمریکایی – روسی و از صحنه بیرون راندن عوامل بیگانگان  مهیا کنند. اگر روشنفکران و سیاسیون جامعه ایران شمالی غرق درنگرش سنتی  و کمونیست مابانه خود بوده و بواسطه  وابستگی فکری و مالی به آمریکا و ترکیه و دیگر کشورها ارتباط خود را با مردم مسلمان کشور از دست بدهد، بدون وجود برنامه ای همه جانبه زمینه را برای قدرت گرفتن فرصت طلبان و موج سواران لمپن  و وطنفروشان مهیا نموده و با چشمانی بسته بسوی هدفی مبهم حرکت خواهد نمود. نتیجه این نوع برخورد نیز تحمیل شکست تاریخی دیگری خواهد بود.

اخلاق و وجدان نیاز مبرم جامعه سیاسی ایران شمالی است. متاسفانه اخلاق در راه رسیدن به آماج فردی، گروهی و تشکیلاتی قربانی می شود. هر کی براحتی دروغ می گوید، خیانت می کند، بدگوئی را سرلوحه کار خود قرار می دهد و همواره با نگرشی سود جویانه ارزشهای اخلاقی را قربانی منافع ذودگذر و غیر ملی- انسانی خود می کند. اخلاق و وجدان بایستی به جایگاه رفیع خود باز گردد. زیر پا گذاشتن وجدان و اخلاق در تعاملات گروهی زشت ترین پدیده ای است که حرکت ملی آذربایجان را تهدید می کند. اساسا عمده ترین دلیل تفرق در بین نیروهای سیاسی ایران شمالی قربانی شدن اخلاق بوسیله همین گروههاست. جامعه کنونی ایران شمالی برای بازسازی اعتماد ملی نیازمند احترام گذاشتن به ارزشهای اخلاقی است و در غیر اینصورت ایران شمالی و منافع آن در درازمدت با خطرات بزرگی مواجه خواهد بود.

بایستی ارزشهای اخلاقی و اسلام که مردم ایران شمالی بدان معتقدند ، نه در حرف بلکه در عمل مورد احترام همه نیروهای سیاسی ایران شمالی قرار گیرد. هر کس حق دارد که نظر و فکر سیاسی خود را بدون آسیب رساندن به نظر و فکر سیاسی همترازان خود بیان کند.

نسل جدید و فعال حرکت اسلامی ایران شمالی بایستی پل های ارتباطی خود را با جنبش های اسلامی جهان  تقویت کند. در نظام های غیر دمکراتی چون نظام حاکم بر ایران شمالی تجربه سیاسی فاکتور بزرگی در حل مشکلات پیش روی حرکت اسلامی  است. جنبش دانشجوئی بایستی بعنوان نیروی جوان و موتور حرکت اسلامی ایران شمالی ضمن حفظ استقلال، ارتباط خود را با نیروهای عقل گرا و مجرب حرکت اسلامی و سایر نیروهای اسلامگرا  که پایبندی شان به ارزشهای اخلاقی مورد امتحان قرار گرفته مستحکم تر کند..

عقلگرائی و نگرشی خردمندانه و صد البته منتقدانه به موضوعات روز ایران شمالی کلید حل مشکلات خواهدبود. جنبش دانشجوئی و حرکت اسلامی ایران شمالی نیازمند تحلیل های دقیق و جدی از شرایط داخل و خارج جهت برون رفت از مشکلات خود می باشد. فرهنگ مطالعه و عمیق شدن در شناخت بر روی مسائل بایستی به عرف و عادتی ماندگار تبدیل شود.
گله جک بیزیمدیر / آینده از آن ماست .

دیدار دوباره رابرت کوچاریان و الهام علی اف

 

"وارطان اوسکانیان" وزیر امور خارجه ارمنستان دیدار آینده الهام علی اف و کوچاریان  در "سنت پترزبورگ" برای حل مسالمت‌آمیز مناقشه قره‌باغ را مهم و امیدوارکننده خواند.

به گزارش پایگاه اینترنتی "آینس‌پرس" ، اوسکانیان روز سه‌شنبه گفت: دیدار ‪ ۱۰ژوئن "الهام علی‌اف" رییس جمهوردولت باکو و "روبرت کوچاریان" همتای ارمنی وی در حاشیه اجلاس سران جامعه کشورهای مستقل مشترک المنافع در زمینه حل مناقشه قره‌باغ تعیین‌کننده است.

وی با اشاره به این که در حال حاضر مقدمات این دیدار فراهم می‌شود، افزود: باید همواره در دیدارهای سران دو کشور انتظار پیشرفت در حل مناقشه قره‌باغ و مذاکرات صلح را داشت.

توافق درباره دیدار آینده علی اف و کوچاریان  در شهر سنت‌پترزبورگ روسیه در سفر هفته گذشته روسای روسی و فرانسوی گروه میانجی مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا به ایروان و باکو حاصل شد.

مناقشه میان دولت های ایروان و باکو بر سر منطقه قره‌باغ کوهستانی در سال ‪ ۱۹۸۸میلادی آغاز و در سالهای ‪ ۱۹۹۲تا ‪ ۱۹۹۴میلادی به درگیریهای نظامی تبدیل شد.

در ماه می‌سال ‪ ۱۹۹۴میلادی در پی تاکید مجامع بین‌المللی آتش‌بس میان طرفین درگیر برقرار شده است. در حالی مقامات باکو وایروان بارها با هم ملاقات و مذاکره میکنند ، دیدار ها و ملاقاتهای مقامات ایران با  مقامات ارمنستان  از سوی  رسانه های دولتی و پان ترکیستی باکو به معنای حمایت ایران از ارمنستان تعبیر میشود.

 

مملکتی که صداها در آن خفه شده

 

زاهد صفر اوغلو از نویسندگان باکو  مقاله ای کوتاه تحت عنوان :  " مملکتی که صداها در ان خفه شده " نوشته است که  در روزنامه مساوات چاپ باکو به تاریخ 7 خرداد 86 درج شده است . ترجمه این مقاله چنین است :

به شنیدن اخبار بد عادت خواهیم کرد. هفته گذشته یکی دیگر از سازمانهای بین‌المللی یعنی « عفو بین‌الملل» گزارشی را که مایه خجالت دیگری برای دولت نوپای ماست، منتشر کرد. نکته عجیب و غریب در این گزارش این است که همزمان با برگزاری یک کنفرانس نظری با موضوع دموکراسی در باکو و سخنرانی رامیز مهدی‌اف ( رییس دفتر اجرایی نهاد ریاست جمهوری دولت باکو) در خصوص ظرافتهای دموکراسی  ، منتشر شده است.

و ... بالاخره مشخص شد که زحمات 14 ساله مقاماتمان بیهوده نبوده است !!. به این ترتیب که در فهرست سیاه منتشر شده از سوی این سازمان باز هم با کشورهایی چون گینه نو که در آنها از گوشت انسان تغذیه می شود، همسایه‌ هستیم. !!!

روزگارمان را ببین که با میوه دادن درخت فساد مالی در ایران شمالی ( عصر شکوفه دادن آن تمام شده است)،  گسترش اختناق در آن، خفه شدن صدای انتخاب کنندگان، مخالفان، خبرنگاران و مردم و بالاخره ، با خفه شدن صدای اذان ، نمایندگان حاکمیت با صدای رساتری دم از دموکراسی می‌زنند.

تردیدی نیست که حکومت بطور هدفمند سیاست منزجر کردن دموکراسی در نظر مردم را پیش می‌برد. 14 سال است که در اسارت حکومتی مطلقه و نظام جنگل زندگی می‌کنیم. تعجب آور نیست که علیرغم داشتن قانون اساسی ، در ردیف کشورهای عجیب و غریب قرار بگیریم، زیرا این جایگاهی است که به دست آورده‌ایم.

دولت الهام علی اف این وضعیت عجیب و غریب الهام علی اف  را با تصمیم غیر عادی خود در مورد صدای اذان ، عجیب و غریب‌تر کرد. هنوز معلوم نیست که چه مجازاتی در انتظار افراد مسلمانی خواهد بود که از این تصمیم ( ممنوعیت اذان ) تخطی کنند و چه کسی حکم مجازات صادر خواهد کرد؟ به عنوان مثال، اذان به همان شیوه سابق از مسجد ابوبکر ( مرکز تجمع وهابیون وابسته به عربستان سعودی در باکو )  پخش می‌شود.اما  در مساجد سراسر کشور شیعه نشین ما شیعیان حق اذان ندارند !!! شاید بند ویژه‌ای در این رابطه به قانون اضافه شود، تعداد شلاق‌هایی که به افراد خاطی زده خواهد شد، معین شود و آخوندهای سرخ  ( شیخ الاشلام پاشازاده  / سرهنگ دستگاه امنیتی شوروی ) نیز به عنوان مجری احکام صادره تعیین شوند.

با نگاه جدی‌تر به مساله در می‌یابیم که این بیش از آنکه موضع اداره دولتی مسلمانان قفقاز باشد، طرز برخورد تحقیر آمیز حکومت باکو نسبت به ارزشهای دینی و معنوی ما است. زیرا شیخ‌الاسلام پاشازاده خود کتمان نمی‌کند که این سفارش فرمانداری باکو و کمیته دولتی رسیدگی به امور تشکل‌های دینی بوده است. همکاری را بنگرید ، پس می‌گویند که دین و دولت دو مقوله جدای از هم هستند. ! !

ممنوعیت اذان در کشورما  اعتراضات به حق مردم مومن را موجب گردید و از سوی مردم به عنوان یکی دیگر از نشانه‌های خودسری و هرج و مرج در کشور و ضدیت حکومت با دین تعبیر شد. حتی کسانی هستند که از این خبر شوکه شده‌اند. همه در این نظر متفق‌القولند که اگر حکومت پیش از این با ملت در افتاده بود، اکنون در کار خدا دخالت و ( نعوذ بالله) با خدا در افتاده‌ است. دراینصورت چیزی تا پایان باقی نمانده است. براستی هم وقتی خدا بخواهد کسی را تنبیه کند، اول عقلش را از او می‌گیرد...

تصور کنید که در کشورهای عرب مسلمان و حتی کشور ترکیه که حکومتی لاییک دارد سالها است که اذان از طریق بلندگو پخش می شود. این چه صیغه است که اذان باید توسط موذن ( بدون بلندگو) درباکو خوانده شود؟ و فردا هم اعلام شود که در درون مسجد هم حق اذان گفتن ندارید ؟اکنون یادشان افتاده است. باصطلاح مردم نارضایتی می‌کنند. این مردم چه کسانی هستند؟ شهروندان عادی یا کسانی که خدایشان را انکار می‌کنند؟  شاید این سفارش بیگانگان « متمدنی» باشد که هدفشان دین زداییدر کشور ما است؟ در خیابانهای باکو و در ساحل صدای گوش خراش موسیقی غربی و موسیقی مبتذل گوش انسان را کر میکند اما دولت ما و فرماندار باکو چیزی نمیگوید . چه شده است که آقایان به صدای اذان حساس شد ه اند ؟ لابد خواهید گفت که اذان را هم ایرانی ها و انقلاب اسلامی به ما صادر کرده است ؟

بد نیست از حضرت شیخ‌الاسلام و الهام علی اف  سوال شود که اگر قرار است که همه چیز مطابق سنتهای گذشته باشد، در اینصورت چه لزومی به علم و فن‌آوری وجود دارد؟ به عبارتی، شاید بهتر باشد که سوار اتومبیل، مترو و هواپیما هم نشویم. مگر حضرت پیامبر ( ص) نفرموده که: « دنبال علم برو ، حتی اگر در چین باشد؟». اکنون چه شده که به عقب بر می‌گردیم؟

آنچه بیشتر موجب ناراحتی می‌شود، نمونه شدن اعمال بد رهبران سیاسی باکو و اخوند سرخی مانند شیخ الاسلام ساختگی  است که باعث بدنام شدن این کشور می‌شود. چشم‌داشتهای مالی و تجاری این رهبران را ببین که کشور ما را به کجا برده است؟ سازمان کنفرانس اسلامی به عنوان تنها سازمانی که ارمنستان را در ارتباط با مساله قره‌باغ اشغالگر شناخته است، به دلیل اعمال ممنوعیت در پخش اذان درباکو، برای اعتراض به این کشور آماده می‌شود.

حال که حرف از قره‌باغ به میان آمد، یادآور می‌شوم که 15 سال است که از مسجد شوشا صدای اذان بطور کلی به گوش نرسیده است. زیرا ارامنه آن را ممنوع کرده‌اند... و حالا در باکو مقامات اذان را ممنوع کرده اند . سوال این است که بین آن ارمنی ها و مقامات دولت باکو چه فرقی وجود دارد؟

 

 

نویسنده : حرکت آزادیبخش ایران شمالی ; ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/٤/٢٢
تگ ها:
    پيام هاي ديگران()   لینک